In 2017 bracht Elena een bezoek aan de zwaarst bewaakte gevangenis van Texas. Daar ontmoette ze drie terdoodveroordeelden met wie ze een jaar lang schreef. In een wervelende roadtrip van drie weken door een van de meest conservatieve staten van Amerika zocht Elena naar schoonheid. Schoonheid achter vooroordelen, schoonheid in de dorre vlaktes van Texas en schoonheid in zij die geen recht meer hebben op een tweede kans. 

Johnyboy is een ijzersterke monoloog en een zoektocht naar schoonheid en antwoorden. Het verslag van de roadtrip is ijzersterk en zet aan tot nadenken. We hernemen deze voorstelling dus ook met veel plezier.

"Met haar minutieus gecomponeerd verhaal schetst Peeters een loepzuiver beeld van de Amerikaanse burger en zijn voor Europeanen vaak choquerende visie op de doodstraf. … Het maakt van Johnyboy een meeslepend verteld (en soms zelfs gezongen) relaas over een ontwrichtende trip." - Focus Knack

"Op een mooie, kwetsbare manier toont Peeters hoe moeilijk en frustrerend het is om denkpatronen te veranderen. … Het beeld van haar vriend maakt het stuk af en de ontroering compleet." - Het Nieuwsblad

"Johnyboy vertelt ons iets over onszelf in relatie tot onze vrijheid. Zonder ontoegankelijk of sloganesk te worden maar ontwapenend oprecht en grappig." - Publieksreactie

tekst en spel: Elena Peeters  / coaching: Suzanne Grotenhuis / dramaturgie: Sebastian Müngersdorff, Rosa Vandervost / scenografie: Berten Vanderbruggen / lichtontwerp: Sander Salden /  soundtrack: Tom Tiest / co-productie: De Warande, De Nwe Tijd en hetpaleis

www.gewoonslak.be